Paweł Goleń, blog

Tak, zgodnie z tradycją mamy już OpenBSD 5.0. Sobie życzę, by errata do tej wersji była równie pusta, jak ta do wersji 4.9.

Czasami w trakcie pracy doświadczam dysonansu poznawczego. Z jednej strony mam pewne oczekiwanie odnośnie tego, jak coś powinno wyglądać/być zrealizowane/działać, a z drugiej mam empiryczne dowody, że jest zupełnie inaczej. W tej chwili pojawia się pytanie "dlaczego to jest tak zrobione", oraz wizja "jak to poprawić". Zgodnie z podstawowym błędem atrybucji pojawia się również skłonność do przypisania "winy" za stan zastany cechom osób odpowiedzialnych za taki stan, pomijane są natomiast kwestie "środowiskowe".

Właściwie w komentarzach do Zgadywanki pojawiły się odpowiedzi, ale tutaj je zbiorę i dodam kilka wyjaśnień.

Zagadka. Co to jest:

47233c3a3a1c47a80e7c7ad73dc16b713b1e0e725a2229bb4c4e213d5c560700
0e7c7ad73dc16b713b1e0e725a2229bb47233c3a3a1c47a84c4e213d5c560700
3b1e0e725a2229bb47233c3a3a1c47a80e7c7ad73dc16b714c4e213d5c560700

Najpierw trochę tła. Jest sobie projekt, polega na testowaniu aplikacji. Takiej trochę większej aplikacji. Pracuje przy nim kilka osób. Z różnych powodów podział pracy jest taki, by w miarę możliwości kluczowe elementy były sprawdzone co najmniej na dwie pary oczu. Nie chodzi tu o testowanie tej samej funkcji przez dwie różne osoby, ale szukanie funkcji "podobnych do siebie" i rozdzielenie ich między różne osoby. Dzięki temu może zajść jedna z (grubsza) dwóch sytuacji:

• znalezione są te same rzeczy,
• znalezione są różne rzeczy,