Paweł Goleń, blog

Tym razem kontynuacja wpisu (Prawie) każde szyfrowanie można złamać, która dotyczy śladów, jakie pozostawiają w systemie Windows narzędzia do szyfrowania. Konkretnie dwa: TrueCrypt oraz FreeOTFE, przy czym w przypadku FreeOTFE skupię się na FreeOTFE Explorer. W obu przypadkach skupię się na kontenerach, a nie szyfrowaniu dysków.

Na początku chciałem wyjaśnić jedną rzecz - nie kwestionuję istotności tematu użyteczności aplikacji, zresztą wspominałem o tym wcześniej. Irytuje mnie natomiast "usability", czyli banda nawiedzonych, niedouczonych oszołomów, którzy uszczęśliwiają (pośrednio) mnie na siłę. Wszystko oczywiście w ramach rewitalizacji aplikacji i poprawy usability właśnie. W tym swoim ślepym zapatrzeniu we "święte księgi" przypominają mi tolkistów z Kłopotów w Hamdirholm.

Nawiązując do pytania z komentarzy odpowiadam: (prawie) każde szyfrowanie można złamać, TrueCrypt też. Wystarczy "tylko" znaleźć odpowiedni klucz, a jest to "tylko" kwestia czasu, w przypadku dobrego rozwiązania - bardzo długiego czasu. Trzeba przy tym uwzględnić fakt, że czas ten może zostać zredukowany nie tylko przez postęp techniczny, ale również przez kolejne osiągnięcia w kryptoanalizie (np. Nowy atak na AES-256 ).

Przykład szyfrowania, którego się "nie da" złamać to poprawnie użyty one-time pad, ale z dość oczywistych względów do szyfrowania dysków się nadaje umiarkowanie...

Za dawnych czasów podczas zimowych wypraw w góry zawsze szedłem przodem. Podobno nikt głębiej ode mnie się nie zapadnie. Dziś przekonałem się, że nadal jest to prawda.

Ponieważ jakiś czas temu wydana została finalna wersja BackTrack 4 postanowiłem w końcu zaktualizować swoją instalację na USB. Ostatecznie doszedłem do wniosku, że pendrive o rozmiarze 4GiB to trochę za mało (obecnie już zalecane jest 8GiB), ale nie miałem innego wolnego o większej pojemności pod ręką, więc musiałem zadowolić się tym, co miałem. Dodatkowo okazało się, że wersja finalna jest nieco większa i nie mieści się na partycji przygotowanej pod wcześniejszą wersję. Nie chciało mi się bawić w partycjonowanie pendrive na nowo, więc stwierdziłem, że zainstaluję go nieco inaczej.